Na 42 jaar Vierdaagse zwaait Marijke af als vrijwilliger

Gelukkig is ze volgend jaar nog wel op de Wedren te vinden…

Ze was 15 jaar lang vrijwilliger bij het Rode Kruis en viert dit jaar haar 25-jarig jubileum als UC-er bij Dienst Protocol. Na de 103de Vierdaagse vindt Marijke Annuschek-ten Feld het mooi geweest. “Ik wil niet dat ik de laatste keer denk: ‘ah, niet wéér een Vierdaagseweek’. Dus stop ik op een moment dat ik het nog leuk vind.”

Rode Kruis
Het begon allemaal toen Marijke 18 jaar oud was. Als Nijmeegse groeide ze op met de Vierdaagse. Marijke zwaaide als klein meisje de militairen uit en wilde al snel iets bijdragen. De kans deed zich voor op haar 18de, toen ze mocht helpen bij het Rode Kruis. “Dat was destijds nog veel minder streng dan nu. Ik haalde mijn EHBO-diploma en mocht al vrij snel blaren prikken en allerlei andere dingen doen. Ik vond het geweldig om bezig te zijn in de schouwburg en de Vereeniging.”

Protocol
Marijke heeft nog altijd leuke herinneringen aan haar tijd bij het Rode Kruis,. Na 15 jaar kon ze voor de Vierdaagse-organisatie aan de slag, iets wat ze al een tijd graag wilde. “Ik werd zowel door het hoofd Protocol als door het hoofd Terrein (Wedren) benaderd. Ik ben bij allebei op gesprek geweest en uiteindelijk koos ik voor Protocol. Daar ben ik daarna nooit meer weggegaan.”


Rondleidingen

De laatste paar jaar doet Marijke al wat minder voor de Vierdaagse. “De hele aanloop heb ik al overgedragen. Nu verzorg ik vooral nog rondleidingen voor sponsoren en genodigden. Ik laat ze dan de Wedren zien en we rijden langs de route. Vervolgens lopen we een kilometer of vijf mee over het parcours en dan gaan we weer terug. Heel leuk om te doen.”


Tijd om te stoppen
Ondanks dat ze ieder jaar weer volop geniet van de Vierdaagse, vindt ze het nu tijd om af te zwaaien. “Ik wil voorkomen dat ik ooit de vraag krijg of het nou niet eens tijd is om te stoppen. Daarnaast is een groot aantal vrijwilligers waarmee ik altijd werkte al weg. Begrijp me niet verkeerd, ik vind iedereen waarmee ik nu werk hartstikke leuk, maar ik merk wel dat het nu ook voor mij tijd is om ermee op te houden.”


Afkicken

Om te zorgen dat Marijke volgend jaar tijdens de Vierdaagse niet in een zwart gat terecht komt, heeft ze besloten om de Vierdaagse te gaan lopen. “In de afgelopen 42 jaar heb ik 40 jaar geholpen en tijdens de twee andere edities woonde ik in Portugal. Ik heb dus nooit mee kunnen doen, maar heb er daarom extra veel zin in. Volgens mij is dit de perfecte manier om af te kicken, haha.”


Praatje maken

Wie bang is Marijke na dit jaar niet meer te zien, hoeft zich dus geen zorgen te maken. “Ik wil de Vierdaagse in mijn eentje gaan lopen. Door al die jaren ken ik zoveel mensen. Ik kijk er nu al naar uit om tijdens het wandelen overal even binnen te lopen en een praatje te maken. Vriendinnen vroegen al of ik samen wilde lopen, nu ik eindelijk mee ga doen. Ik heb ze gezegd dat ze best mee mogen lopen, maar dat ik wel overal stop om iedereen te zien die ik ken.”


Blij
Of ze vrijdagavond een traantje moet laten weet ze nog niet, maar het ‘afscheid’ is al wel begonnen. “Ik heb al een paar keer gedacht: ‘hier ben ik vast voor het laatst’. Zo was ik deze week op Kamp Heumensoord. Daar heb ik al honderden foto’s gemaakt door de jaren heen, maar toch maakte ik er nu een paar extra. Dat soort momenten heb ik vaker deze week, maar ik ben vooral blij dat ik op een hele leuke manier vertrek.”

tekst: Thijs Stevens
beeld: Bianca van Uden